Menu

Historia GP: Grand Prix Włoch

Monza

Grand Prix Włoch to czwarty wyścig, który jest zaliczany do klasyków kalendarza wyścigowego. Podobnie jak Grand Prix Belgii, Monako czy Wielkiej Brytanii jest obecne w kalendarzu mistrzostw świata Formuły 1 od początku istnienia cyklu, chociaż przyjmuje się, że Grand Prix Włoch odbywało się także w latach wcześniejszych.

Pierwsze w historii Grand Prix Włoch zorganizował klub Auto Club di Brescia w 1921 roku. Ten wyścig padł łupem Julesa Gouxa zasiadającego za kierownicą bolidu Ballot. Ten wyścig jednak odbywał się poza cyklem mistrzostw świata Formuły 1, gdyż mistrzostwa zaczęły być organizowane dopiero od roku 1950 i wówczas zaczęło się liczyć jako oficjalny wyścig mistrzostw świata Formuły 1.

Grand Prix Włoch niemal od początku wejścia do kalendarza odbywa się na torze Monza, nazywanej świątynią szybkości. Tor posiada trzy długie proste odcinki, na których bolidy mogą rozpędzić się do ponad 340 km/h. Dodatkowo są tutaj długie proste oraz wąskie szykany, które wymagają od inżynierów optymalnych ustawień bolidu. Najlepszym rozwiązaniem jest płaskie ustawienie tylnego skrzydła aby jak najbardziej zminimalizować opór.

Na Grand Prix Włoch najliczniej przybywają zawsze najbardziej oddani fani Ferrari i często to właśnie tutaj włoski zespół ogłasza wszystkie kluczowe dla siebie decyzje. Tak było chociażby w roku 2006, kiedy to podczas Grand Prix Włoch Michael Schumacher ogłosił pierwsze zakończenie kariery, natomiast po ogłoszeniu decyzji przez Schumachera o wycofaniu się, Ferrari ogłosiło skład na sezon 2007, również na torze Monza. Także Felipe Massa w sezonie 2016 swoją decyzję o wycofaniu się z Formuły 1 (jak się wtedy wydawało) ogłosił właśnie na torze Monza.

Z wyjątkiem sezonu 1980, kiedy to Grand Prix Włoch odbywało się na torze Imola, włoska runda nie opuszcza toru Monza. Pierwsze w historii oficjalne Grand Prix Włoch odbyło się w roku 1950. W tym sezonie runda była siódmym wyścigiem w sezonie. Trasa liczyła 80 okrążeń, a pełen dystans udało się pokonać pierwszym trzem zawodnikom, natomiast czwarty na mecie Louis Rosier miał stratę aż pięciu okrążeń do zwycięzcy. Pierwsze w historii Grand Prix Włoch padło łupem Giuseppe Fariny z zespołu Alfa Romeo, a powody zespołu Alfa Romeo do zadowolenia były bardzo duże, gdyż na trzecim miejscu wyścig ukończył Luigi Fagioli, czyli drugi z kierowców zespołu. W tym wyścigu miał miejsce również ciekawy przypadek, gdyż zespół Ferrari, który ukończył ten wyścig na drugim miejscu, zastosował taktykę tzw. bolidu dzielonego, który dzielili między sobą Dorino Serafini i Alberto Ascari. Jako ciekawostkę można dodać, że jedna z szykan toru Monza nosi nazwę Ascari. Stało się tak, ponieważ to właśnie w tym miejscu w sezonie 1955 Alberto Ascari miał śmiertelny wypadek, którego okoliczności do dziś pozostają zagadką. Grand Prix Włoch zamyka europejską część sezonu Formuły 1.

Wśród kierowców najwięcej zwycięstw w Grand Prix Włoch ma Michael Schumacher. Siedmiokrotnemu mistrzowi świata sztuka wygrania wyścigu udała się pięciokrotnie, w latach: 1996, 1998, 2000, 2003 i 2006. Wszystkie zwycięstwa Schumachera w Grand Prix Włoch miały miejsce za kierownicą bolidu Ferrari, a jako ciekawostkę można dodać, że po zwycięstwie w sezonie 2006 to właśnie tu ogłosił koniec kariery.

Wśród zespołów najwięcej zwycięstw ma zespół Ferrari. Legendarnemu włoskiemu teamowi sztuka wygrania tego wyścigu udała się osiemnastokrotnie, w latach: 1951, 1952, 1960, 1961, 1964, 1966, 1970, 1975, 1979, 1988, 1996, 1998, 2000, 2002, 2003, 2004, 2006 i 2010. Pierwsze dwa triumfy w latach 1951 i 1952 były dziełem Alberto Ascariego. Kolejne dwa w latach 1960 - 1961 to dzieło Phila Hilla. W latach 1970 i 1975 tryumfował Clay Regazzoni. Pięć triumfów Ferrari na torze Monza w latach: 1996, 1998, 2000, 2003 i 2006 należy do Michaela Schumachera. Dwie wygrane w 2002 i 2004 to dzieło Rubensa Barichello. Po jednym triumfie dodali: John Surtes (1964), Luddovico Scarfiotti (1966), Jody Schekter (1979), Gerhard Berger (1988) i Fernando Alonso (2010). Zwycięstwo Fernando Alosno w sezonie 2010 to jak na razie ostatnie zwycięstwo Ferrari w Grand Prix Włoch.

Tor Monza sprzyja manewrom wyprzedzania. Najlepsze miejsce do przeprowadzania skutecznych manewrów to hamowanie do szykany przed pierwszym zakrętem. Dodatkowo ze względu na charakterystykę (ciasne i wolne szykany) tor Monza jest bardzo wymagający dla układu hamulcowego, więc odpowiednie zarządzanie tym podzespołem bolidu jest niezwykle istotne. Drugi czynnik mający duże znaczenie na tym torze to moc silnika ze względu na długie proste odcinki.

Również Polscy kibice mają miłe wspomnienia związane z torem Monza, gdyż to właśnie tutaj w sezonie 2006 Robert Kubica wywalczył swoje pierwsze w karierze podium. Miało to miejsce w trzecim starcie polskiego kierowcy w wyścigu. Jadąc po pierwsze w karierze podium Kubica musiał stoczyć najpierw walkę z Felipe Massą, a później z Fernando Alonso.

Włoska runda odbywa się najczęściej podczas słonecznej pogody, jednak w sezonie 2008 odbywała się w deszczu. W ciężkich warunkach atmosferycznych pierwsze w karierze zwycięstwo wywalczył Sebastian Vettel, ścigający się wówczas w barwach zespołu Toro Rosso. Dla juniorskiego składu Red Bull Racing było to pierwsze i jak na razie jedyne zwycięstwo w historii startów. Wygrywając Grand Prix Włoch, w barwach zespołu Toro Rosso, Vettel stał się wówczas najmłodszym zwycięzcą wyścigu w Formule 1. Obecnie tytuł ten należy do Maxa Verstappena.

Image © Mercedes AMG Petronas

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE